جزيره ي سنت هلن

سینت هلینا (جزیره)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: غربی′۴۳°۵ جنوبی′۵۷°۱۵ / خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار ۱۵٫۹۵شمالی / خطای عبارت: کلمه ناشناخته «w»;۱۵٫۹۵ (نقشه)

سینت هلینا
Saint Helena
سینت هلینا


شعار ملیوفادار و پایدار
سرود ملیجزیره سینت هلینای من (غیر رسمی)
پایتخت جیمز تاون
غربی′۱۳۹°۷۱ شمالی′۴۵۹°۲۱ / خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار ۲۸٫۶۵جنوب / خطای عبارت: کلمه ناشناخته «w»;-۲۸٫۶۵
بزرگترین شهر ندارد
زبان رسمی انگلیسی
نوع حکومت قلمرو فرادریایی
بریتانیای کبیر
نام حاکمان 
ملکه
فرماندار

ملکه الیزابت دوم
آتذو گور 
موارد منجر به تشکیل
بریتانیای کبیر
۱۶۵۹
مساحت
 -  مساحت ۴۲۰کیلومتر مربع (نامعلوم)
 -  آب‌ها (٪) نامعلوم
جمعیت
 -  سرشماری ۴٬۲۵۵ 
(نامعلوم)
 -  تراکم جمعیت نامعلوم‎/km۲‏ (نامعلوم)
واحد پول پوند سنت هلن (SHP)
منطقه زمانی GMT (ساعت جهانی+0)
دامنه اینترنتی .sh
پیش‌شماره تلفنی +۲۹۰

سینت هلینا جزیره ای در جنوب اقیانوس اطلس است. نام فارسی آن دخیل از انگلیسی است. دریانورد پرتغالی ژوانیو دا نووا (João da Nova) این جزیره را در ۱۵۰۲ کشف کرد و نام هلینا، مادر امپراتور کنستانتین را برآن نهاد. انگلستان سال‌ها از این جزیره به عنوان تبعیدگاه استفاده می‌کرده. معروف‌ترین زندانی این جزیره ناپلئون بناپارت است.

منابع [ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سینت هلینا (جزیره) موجود است.

جزيره ي گرينلند

گرینلند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: غربی′۰۰°۴۰ شمالی′۰۰°۷۲ / خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار ۷۲جنوب / خطای عبارت: کلمه ناشناخته «w»;-۷۲ (نقشه)

گرینلند
Kalaallit Nunaat
Grønland
گرینلند
پرچم نشان
شعار ملیندارد
سرود ملینونارپوت اوتُقارسوئان‌گوراویت
پایتخت
(و بزرگترین شهر)
نووک/گودت‌هاب
غربی′۴۳°۵۱ شمالی′۱۰°۶۴ / خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار ۶۴٫۱۶۷جنوب / خطای عبارت: کلمه ناشناخته «w»;-۶۴٫۱۶۷
زبان رسمی زبان گرینلندی
نوع حکومت ذموکراسی پارلمانی
مشروطه سلطنتی
نام حاکمان 
ملکه
نخست وزیر
وزیر

ملکه مارگریت دوم
آندرس فوگ راسموسن
هانس انوکسن 
موارد منجر به تشکیل
از دانمارک
ژوئن ۲۰۰۹
مساحت
 -  مساحت ۲٬۱۶۶٬۰۸۶کیلومتر مربع (۱۳ام)
 -  آب‌ها (٪) ۸۱.۱
جمعیت
 -  سرشماری ۵۷٬۵۶۴ 
(نامعلوم)
 -  تراکم جمعیت ۰.۰۲۷‎/km۲‏ (۲۴۱ام)
تولید ناخالص داخلی (تخمین ۲۰۰۱)
 -  مجموع ۱.۱ میلیارد دلار (بدون رتیه)
 -  سرانه ۲۰٬۰۰۰ دلار 
شاخص توسعه انسانی (۱۹۹۸) ۰٫۹۲۷ (بالا) (نامعلوم)
واحد پول کرون دانمارک (DKK)
منطقه زمانی UTC (ساعت جهانی0 to -4)
دامنه اینترنتی .gl
پیش‌شماره تلفنی +۲۹۹

گرینلَند (به زبان گرینلندی: کالالیت نونات؛ به زبان دانمارکی: گرؤنلند) نام ناحیه خودگردانی از دانمارک است. این سرزمین که در آب‌های اقیانوس منجمد شمالی واقع شده مسکن حدود شصت هزار نفر سکنه‌ی بومی و مهاجر دانمارکی است. پایتخت آن به زبان کالاآلیت نووک و به زبان دانمارکی گودت‌هاب نام دارد. نام گرینلند که به معنی «سرزمین سبز» یا «سبزستان» است از زبان فرانسوی به زبان فارسی وارد شده‌است. نام سرود ملی گرینلند نونارپوت اوتُقارسوئان‌گوراویت است. بجز چند نقطه محدود که محل سکونت اهالی گرینلند است سایر مناطق این جزیره یخ‌زده و بطور کلی عاری از سکنه است.این سرزمین از نظر جغرافیایی در محیط قاره آمریکای شمالی واقع شده است اما از نظر سیاسی و فرهنگی با اروپا بویژه کشورهای نروژ و دانمارک مراوده بیشتری دارد.

محتویات

 [نهفتن

ریشه نام

نام گرینلند ریشه در زبان‌های اسکاندیناوی دارد. حماسه‌های ایسلندی گزارش می‌دهند که شخصی نروژی تبار به نام اریک سرخ به خاطر جنایت از خاک ایسلند تبعید شد. او به همراه خانواده و بردگانش با قایق خاک ایسلند را ترک نمود و به جزیره‌ای دورتر در شمال غرب رسید. و آنجا را گرینلند به معنی سرزمین سبز نامید به این امید که این نام فریبندگی خاصی برای مهاجران تازه داشته و جمعیت بیشتری را برای مهاجرت به آن نقطه اغوا نماید.[۱]

این سرزمین گرونتلند نیز نامیده شده‌است.در زبان بومیان گرینلند نام این سرزمین کالاآلیت نونات به معنی سرزمین کالالیت‌ها است.

تاریخ 

گرینلند با وجود اینکه از اواسط هزاره سوم پیش از میلاد سابقه سکونت (البته نه به طور مداوم) داشته تا سده دهم میلادی برای اروپائیان ناشناخته مانده بود تا اینکه گروهی وایکینگ نروژی که در راه ایسلند بودند راه خود را گم کرده و به کرانه‌های غیر مسکونی گرینلند رسیدند. در قرن سیزدهم اینوئیت‌ها و در قرن پانزدهم سایر بومیان در این جزیره به طور دائمی مستقر شدند. پیش از آمدن وایکینگ‌ها ساکنان گرینلند را مردم اسکیمو تشکیل می‌دادند. دانمارک در سده هیجدهم میلادی پس از اختلافات با نروژ گرینلند را مستعمره خود ساخت.

سیاست 

با این که گرینلند هنوز بخشی از پادشاهی دانمارک به شمار می‌آید اما از سال ۱۹۷۹ به خودگردانی رسیده‌است.

تقسیمات کشوری و جغرافیا

گرینلند با پهناوری ۲٬۱۶۶٬۰۸۶ کیلومتر مربع، بزرگ‌ترین جزیره ی غیر قاره ای جهان است که در شمال اقیانوس اطلس جای دارد و دریای گرینلند از مهم ترین دریاهای آن است. بلندترین نقطه آن کوه گون‌بیورن است. بیش تر مساحت گرینلند در بالای مدار شمالگان قرار دارد، به همین دلیل در بخش شمالی جزیره، ۵ ماه از سال خورشید پیوسته و بدون غروب در آسمان می‌تابد. در بخش میانی گرینلند نیز، از پایان ماه می تا پایان ماه ژوئیه، پدیده غروب خورشید روی نمی‌دهد.

تقسیمات جدید کشوری گرینلند که از ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۹ رسمی شده‌است. مراکز استان‌ها با شماره نشان داده شده‌اند.

گرینلند به چهار استان بخش می‌شود:

منطقه بزرگ «پارک ملی شمال خاوری گرینلند» جزء استان‌های این کشور به‌شمار نمی‌آید.

اقلیم و آب‌وهوا

پدیده شفق قطبی (نور شمالگان) در گرینلند.
آبدره فرانز یوسف در گرینلند، که شماری یخکوه نیز در آن دیده می‌شود.

گرینلند، سرزمینی سرد و خشک و دارای آب‌وهوای قطبی است. ۸۱% رویه آن پوشیده از یخچال‌های طبیعی است. این یخچال‌ها، یخسار بزرگی را می‌سازند که پهناوری آن، در حدود ۸/۱ میلیون کیلومتر مربع است. در آب‌های پیرامون گرینلند، یخکوه‌های بسیاری روی آب شناورند. در درون جزیره، دمای هوا در گرم‌ترین ماه‌های سال (ژوئن، ژوئیه و اوت)، به ۱۰ درجه سلسیوس می‌رسد، حال آن‌که در کرانه‌های جنوبی گاه از ۲۰ درجه سلسیوس افزایش می‌یابد، که دلیل آن، کمتر بودن عرض جغرافیایی و جریان‌های آب گرم اقیانوس اطلس شمالی است. گرینلند سرزمینی کم‌باران است، اما میزان بارندگی در جنوب گرینلند از شمال آن بیشتر است. بارش رگبار به‌ندرت رخ می‌دهد. میزان بارش برف نیز در بخش‌های مختلف، متفاوت است. در کرانه‌ها (که بیشتر شهرهای گرینلند در آن سامان ساخته شده‌اند)، بارش عمده برف از ماه دسامبر آغاز شده و تا ماه مارس ادامه می‌یابد.

در پی گرم‌شدن زمین در میان سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸، در حدود ۱۵۰۰ میلیارد تن از تاقچه‌های یخی گرینلند از میان رفته که این برابر افزایش میانگین سالانه ۰٫۴۶ میلیمتر به ارتفاع آب دریاهاست. تاقچه‌های یخی، لایه‌های افقی بزرگی از یخند که از یک سو با یخچال‌های روی خشکی پیوند داشته و از سویی دیگر به دریا راه دارند.[۲]

بوم‌شناسی 

ساحل جنوب شرقی گروئنلند.

پوشش گیاهی گرینلند، شامل گیاهان، گل‌ها، خزه‌ها و درختچه‌های بید است که در تابستان‌های کوتاه این سرزمین می‌رویند. مشهورترین گل گرینلند، گونه ویژه‌ای از گل موسوم به زنگ آبی (Bluebell) است، که در اروپا و گرینلند می‌روید.

خرس‌های قطبی، گوزن‌های شمالی و نهنگ‌ها، مهم‌ترین جانوران اقلیم قطبی گرینلند هستند.

مردم 

شکارچی گرینلندی در حال حمل گوشت گوزن.

جمعیت گرینلند ۵۶,۳۰۹ نفر (برآورد سال ۲۰۰۰) است که ۸۷ درصد آن بومی (اسکیموهای اینویت) و ۱۳ درصد بقیه بیشتر دانمارکی‌اند.

جمعیت‌شناسی 

بیشینه مردم گرینلند شهرنشین هستند. کمتر از ۲۰% در روستاها و اردوگاه‌ها می‌زیَند. گرینلند تنها ۱۸ شهر و ۶۰ روستا و اردوگاه دارد.

زبان گرینلند دانمارکی و گرینلندی است و دین مردم آن مسیحیت و جان‌باوری (اسکیموها) است.

فرهنگ 

هنر و صنایع دستی [ویرایش]

واژه «اِکومیتسولیورنِک» در زبان گرینلندی، «آفریدن چیزهای شگفت‌انگیز» معنی می‌دهد و می‌توان آن‌را هم‌ارز واژه پارسی هنر دانست. هنر مردم بومی گرینلند، ملهم از حیات وحش و طبیعت سخت و منجمد این سرزمین است و به باورهای سنتی مردم بستگی دارد.

صنایع دستی گرینلند، بیشتر شامل «توپیلاک»ها هستند. هر توپیلاک (به معنی «روح نیاکان»)، پیکره کوچک و کنده‌کاری شده‌ای از استخوان‌های جانوران است که به رغم سادگی، بازتابی است از عناصر طبیعی، تاریخ و اسطوره‌های این سرزمین. بومیان بر این باور بوده‌اند که هر توپیلاک، تقدیس کننده ارواح نیاکان و طلسمی است که به شکست دشمن می‌انجامد.

امروزه در بیشتر شهرهای گرینلند، موزه‌هایی ساخته شده‌اند که در آنها، آثار هنری تاریخی و معاصر، به صورت دایم یا موقت به نمایش درمی‌آیند. خانه فرهنگ گرینلند در نووک، یکی از مهم‌ترین این موزه‌هاست.

پانویس 

  • ^  1. در فارسی بر پایهٔ فرض نادرستی از تلفظ دانمارکی این نام اشتباهاً گروئنلند نیز نوشته شده‌است.
  • ^  2. بسیاری منابع استرالیا را بزرگترین جزیره می‌دانند. همچنین عده‌ای معتقداند استرالیا قاره‌است، نه جزیره. بنابراین اگرچه از گرینلند پهناورتر است، اما بزرگ‌ترین جزیره جهان به شمار نمی‌آید.

كريسمس

جزیره کریسمس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: شرقی′۳۸°۱۰۵ جنوبی′۲۹°۱۰ / ۱۰۵٫۶۳۳غرب ۱۰٫۴۸۳شمالی / -۱۰۵٫۶۳۳;۱۰٫۴۸۳ (نقشه)

قلمروی جزیزه کریسمس
Territory of Christmad Island
کریسمس


سرود ملیباشد تا استرالیای زیبا ترقی کند!
پایتخت فلاینگ فیش کاو
شرقی′۰°۱۰۵٫۶۱ جنوبی′۰۰°۱۰٫۴۹ / ۱۰۵٫۶۱غرب ۱۰٫۴۹شمالی / -۱۰۵٫۶۱;۱۰٫۴۹
بزرگترین شهر فلاینگ فیش کاو [۱]
زبان رسمی زبان انگلیسی
نوع حکومت مشروطه سلطنتی فدرال
نام حاکمان 
ملکه استرالیا
فرماندار کل قلمرو همسود استرالیا
نخست وزیر
رئیس جمهور

ملکه الیزابت دوم
کوئینتین بریس
نیل لوکاس
گوردون تامپسون 
موارد منجر به تشکیل
استرالیا
۱۹۵۷
مساحت
 -  مساحت ۱۳۵کیلومتر مربع (نامعلوم)
 -  آب‌ها (٪) ۰
جمعیت
 -  سرشماری ۱٬۴۹۳ 
(۱۱.۰۶)
 -  تراکم جمعیت نامعلوم‎/km۲‏ (نامعلوم)
واحد پول دلار استرالیا (AUD)
منطقه زمانی UTC (ساعت جهانی+7)
دامنه اینترنتی .cx
پیش‌شماره تلفنی +۶۱


جزیرهٔ کریسمس (Christmas Island) جزیره‌ای واقع در جنوب شرق آسیا، در ۳۲۰ کیلومتری جنوب جزیره جاوه در اقیانوس هند است.


جزیره کریسمس نه به خاطر موقعیت جغرافیایی بلکه به علت وابستگی سیاسی در بخش قاره اقیانوسیه قرار گرفته‌است، این جزیره از نظر موقعیت جغرافیایی و مکانی در قاره آسیا قرار دارد. جزیره کریسمس به واسطهٔ وسعت و اهمیت بیشتر نسبت به سایر مستعمرات استرالیا همینطور پرچم جدا از استرالیا دارد.


محتویات

 [نهفتن

نامگذاری [ویرایش]

نام فارسی آن دخیل از انگلیسی است. ای جزیره در روز کریسمس ۱۶۴۳ توسط William Mynors کشف شد.


تاریخ [ویرایش]

Christmasisland.png

جزیره کریسمس در سال ۱۶۴۳ میلادی توسط یک کاپیتان انگلیسی به نام، ویلیام مینورز (William Mynors) کشف شد، وجه تسمیه این جزیره به این خاطر است که کاپیتان مینورز این جزیره را دقیقا در روز ۲۵ دسامبر برابر با روز کریسمس کشف کرد. جزیره کریسمس در سال ۱۸۸۸ ضمیمه استعمار بریتانیا شد و استخراج فسفات از معادن فسفات این جزیره در سال ۱۸۹۰ آغاز شد. بریتانیا در ۱ اکتبر ۱۹۵۸ وظیفه کنترل و ادارهٔ جزیره کریسمس را به استرالیا واگذار کرد. بیش از دو سوم جزیره به عنوان پارک ملی شناخته می‌شود


سیاست [ویرایش]

فرماندار جزیره آقای نیل لوکاس (Neil Lucas) نام دارد که از ۳۰ ژانویه ۲۰۰۶ از جانب دولت استرالیا به عنوان فرماندار این جزیره انتخاب شد.


جغرافیا [ویرایش]

Map of Christmas Island 1976.jpg


مساحت جزیره کریسمس ۱۳۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱٬۴۹۳ نفر می‌باشد.


پایتخت کریسمس شهر ستلمنت (The Settlement) می‌باشد که بیشتر جمعیت جزیره در این شهر زندگی می‌کنند.

بلندترین نقطه جزیره کریسمس، موری هیل (Murray Hill) با ۳۶۱ متر ارتفاع در مرکز جزیره واقع شده‌است.


مردم [ویرایش]

نژاد ۷۰ % ساکنان جزیره کریسمس چینی، ۲۰ % اروپایی و ۱۰ % مالایایی است،

همچنین دین ۳۶ % از جمعیت جزایر کریسمس بودایی، ۲۵ % مسلمان و ۱۸ % نیز مسیحی می‌باشد.

زبان رسمی در جزیره کریسمس، انگلیسی است همچنین زبانهای چینی و مالایایی نیز در جزیره کاربرد دارد.


اقتصاد [ویرایش]

واحد پول جزایر کریسمس دلار استرالیا با واحد جزء سنت نام دارد.

معادن فسفات تنها فعالیت اقتصادی مهم اهالی جزیره کریسمس است، در دسامبر ۱۹۸۷ دولت استرالیا این معادن را بست ولی مجددا در سال ۱۹۹۱ معادن فسفات را بازگشایی کرد. ماهیگیری از دیگر راههای تامین معاش مردم جزیره کریسمس می‌باشد

هاوائي

هاوائی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

مختصات: ‏۴۷″ ۴۷′ ۱۵۷°غربی ‏۴۱″ ۱۸′ ۲۱°شمالی / خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار ۲۱٫۳۱۱۳۹جنوب / خطای عبارت: کلمه ناشناخته «w»;-۲۱٫۳۱۱۳۹ (نقشه)

ایالت هاوائی
Hawaii
پرچم ایالت هاوائی آرم ایالت هاوائی
پرچم هاوائی آرم هاوائی
لقب های ایالت:
The Aloha State
(ایالت آلوها)
شعار رسمی:
Ua Mau ke Ea o ka Aina i ka Pono
(زندگانی این سرزمین با راستی ادامه می‌یابد)
Map of the United States with هاوائی highlighted
مرکز هونولولو
بزرگ‌ترین شهر هونولولو
مساحت  رتبه: ۴۳rd
 - به کیلومتر مربع ۲۹٬۳۱۱
جمعیت  رتبه: ۴۲nd
 - سرشماری ۲۰۰۰ 1,211,537
 - درآمد سرانه  $۵۳٬۱۲۳ (۸th)
 - بلندترین نقطه مونوکی[۱]
   ۴٬۲۰۵ متر
 - پست‌ترین نقطه اقیانوس آرام[۱]
   ۰ متر
تاریخ پیوستن
به ایالات متحده
 
August ۲۱, ۱۹۵۹
رتبه: ۵۰th
فرماندار خانم لیندا لینگل (ج)
سناتورها دانیال اینویه (د)
دانیال آکاکا (د)
حروف اختصاری ایالت HI
وب‌گاه رسمی ایالت www.hawaii.gov


مجمع‌الجزایر هاوائی (هاوایی هم نوشته شده) در اقیانوس آرام ، ایالت پنجاهم کشور آمریکا است. پایتخت و شهر مهم آن هونولولو است. طول نواری که مجمع‌الجزایر هاوائی را تشکیل می‌دهد ۳،۳۰۰ کیلومتر است. هشت جزیره اصلی هاوائی اوآهو Oahu، مائوئی Maui، کائوآئی Kauai، لانائی Lanai، مولوکای Molokai، نیهاو و Niihau و کاهولاوی Kahoolawe هستند. بزرگ‌ترین این جزیره‌ها جزیره هاوائی با وسعت ۸،۱۵۰ کیلومتر مربع و کوچک‌ترین آنها جزیره غیرمسکونی کاهولاوی با ۱۲۵ کیلومتر مربع وسعت است.

محتویات

 [نهفتن

نام [ویرایش]

نام این ایالت از زبان بومیان منطقه گرفته شده، و از Hawaiʻi بمعنای «سرزمین خدایان» می‌باشد.[۲]

جغرافیای هاوائی [ویرایش]

هاوائی

اقیانوس در پیرامون جزایر هاوائی ۴،۰۰۰ تا ۵،۰۰۰ عمق دارد. معروفترین کوه هاوائی دایمند هد (Diamond Head) در نزدیکی (هونولولو) است. برخی از آتشفشان‌های هاوائی هنوز فعالند از جمله مانوئا لوآ Manua Loa و کیلوئه‌آ Kiluea. در شمال شرقی مولوکاوی پرتگاهی به بلندای ۱،۱۵۰ متر از سطح دریا قرار دارد که از بلندترین پرتگاه‌های جهان است.

آب و هوای هاوائی معتدل و نمناک است. بالاترین دمای هونولولو ۳۱ درجه سانتیگراد و پایین‌ترین دمای آن ۱۳ درجه سانتیگراد است. میزان بارندگی در یک روز در هونولولو گاه رکوردهای جهانی را می‌شکند. کوه وایالئاله Waialeale در جزیره کاوائی، با ۱۲۳۸ سانتیمتر بارندگی در سال از نمناکترین مناطق جهان است.

شمار گیاهان بومی هاوائی به چندین هزار می‌رسد و ۶۶ گونه پرنده بی‌همتا در هاوائی شناسایی شده‌اند. پیش از راه یافتن انسان‌ها به هاوائی هیچ پستانداری در این جزایر حضور نداشت.

جمعیت جزایر [ویرایش]

گمان بر اینست که مردمی که هزار سال پیش به هاوائی رفتند، از مارکیساز Marquesas که در ۴ هزار کیلومتری جنوب غربی آنجاست کوچ کرده‌اند. البته موج بزرگ مهاجرت به هاوائی حدود ۵۰۰ و یا ۶۰۰ سال پیش از سوی پلی‌نزی‌ها انجام گرفت. در اواخر سده هیجدهم بود که اروپاییان هاوائی را کشف کردند. جمعیت هاوائی در آن زمان در حدود ۳۰۰ هزار نفر بود. نخستین اروپائی که وارد هاوائی شد کاپیتان جیمز کوک در سال ۱۷۷۸ بود و آن را جزایر ساندویچ نامید. از سال ۱۸۵۲ تا ۱۹۳۰، صاحبان کشتزارها ۴۰۰،۰۰ کارگر کشاورزی را که بیشتر آسیائی بودند به هاوائی آوردند. در سال ۱۹۰۰، بومیان کمتر از ۱۵ درصد کل جمعیت و بقیه را آسیایی‌ها تشکیل می‌داند. هم اکنون نزدیک به ۴۰ درصد از جمعیت این ایالت را سفیدپوستان یا دورگه‌های سفید تشکیل می‌دهند.

در سال ۱۹۸۸، جمعیت این ایالت به یک میلیون و صد هزار نفر رسید. در نتیجه مهاجرت، درصد رشد جمعیت سالانه هاوائی از متوسط رشد جمعیت در ایالات متحده بسیار بالاتر است.

دو تلسکوپ کک (Keck) در رصدخانه مونوکی در هاوائی

نخستین کشتزارهای شکر در سال ۱۸۳۷ در هاوائی بوجود آمد، با اینکه فقط در میانه‌های سده بود که این جزایر به تولید کنندگان اصلی شکر تبدیل شدند. از آن زمان تا آخر قرن نوزدهم، هاوائی به مقام یکی از اصلی‌ترین صادرکنندگان شکر نائل شد. هاوائی همچنان بخش عمده‌ای از فراورده شکر جهان را تأمین می‌کند و سالانه در حدود ۶۵۰،۰۰۰ تن آناناس تولید می‌کند که آن را بزرگ‌ترین تولید کننده این محصول ساخته‌است. بیش از ۸۰ درصد اقتصاد ایالتی در اواهو متمرکز شده‌است. لانای و مولوکائی هر دو برای اشتغال و درآمد به حد زیادی به تولید آناناس متکی هستند. همانگونه که شکر و آناناس در ماوی و کاوائی پایه‌های اصلی اقتصادی هستند، حیوانات اهلی و شکر در جزیره بزرگ این نقش را ایفا می‌کنند.

اقتصاد [ویرایش]

در سال ۲۰۰۷، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با ۶۱٫۵۳۲ میلیارد دلار داشت، که تقریباً برابر تولید ناخالص داخلی کشور قطر (۶۷٫۷۶۳ میلیارد دلار) بود.[۳]

وضعیت سیاسی [ویرایش]

نمای هوایی از بندر هونولولو

رژیم پادشاهی هاوائی در سال ۱۸۹۳، برکنار شد و دولت انقلابی جدید فورا در خواست ضمیمه شدن به ایالات متحده را نمود. بالاخره در سال ۱۸۹۸، پس از اینکه درخواست اولیه آنها رد شده بود، به عنوان محدوده کشوری پذیرفته شدند.

امروزه نیروی دریائی ایالت متحده کاهولاوی را اداره می‌کند و از آن برای تمرینات ارتشی استفاده می‌کند. ارتش تقریباً بیش از ۲۵ درصد اواهو، که شامل زمین‌هایی در اطراف پرل هاربر Pearl Harbor (که یکی از بهترین بندرگاه‌های طبیعی اقیانوس آرام شمرده می‌شود) است را در دست دارد.

دانشگاه‌های مشهور هاوائی [ویرایش]

مشاهیر [ویرایش]

باراک اوباما


پارک‌های ملی [ویرایش]


چشم‌اندازهای هاوائی [ویرایش]

جزیره کیش

جزیره کیش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ‏۲۷″ ۵۸′ ۵۳°شرقی ‏۵۰″ ۳۱′ ۲۶°شمالی / ۵۳٫۹۷۴۱۷غرب ۲۶٫۵۳۰۵۶جنوب / -۵۳٫۹۷۴۱۷;-۲۶٫۵۳۰۵۶ (نقشه)

جزیره کیش

The Greek Ship.jpg

Red pog.svg
جزیره کیش
Iran location map.svg
شرقی‌″۰۹ ′۳۵ °۵۳ شمالی‌″۳۹ ′۱۸ °۲۶ / °۵۳٫۵۸۵۷۲۷شرقی °۲۶٫۳۱۰۸۵۰شمالی / ۵۳٫۵۸۵۷۲۷;۲۶٫۳۱۰۸۵۰
کشتی یونانی
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان هرمزگان
شهرستان بندر لنگه
بخش کیش
نام(های) قدیمی قیس
مردم
جمعیت ۲۰٬۶۶۷[۱]
زبان‌ گفتاری فارسی - عربی
مذهب اسلام (سنی) و (شیعه)
جغرافیای طبیعی
مساحت ۹۱.۵ کیلومتر مربع
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی ۰۷۶۴
وبگاه جزیره کیش

جزیره کیش یکی از جزیره‌های خلیج فارس و از توابع بخش کیش، شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان و از اماکن دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است. در گذشته این جزیره را به نام « قیس » می‌خواندند. شکل این جزیره بیضوی مانند است و در ۱۲ کیلومتری کرانه شیبکوه جای گرفته است. این جزیره یک میلیون نفر گردشگر را سالانه به خود جذب می‌کند.


محتویات

 [نهفتن

پیشینه 

نگاره هوایی جزیره کیش از ماهواره

از آن چه در کتب تاریخی بازگو شده است بر می‌آید که از زمان هخامنشیان و سپس اشکانیان و ساسانیان، جزیره کیش تحت تسلط ایران بوده و با گسترش اسلام، این جزیره بدست خلفای اموی افتاده است. این وضع تا سال ۲۴۹ هجری قمری ادامه یافت. در این سال یکی از ایرانیان اهل ری بر خلیفه خروج نمود و تمامی جزایر خلیج فارس و بحرین منجمله کیش را مسخر خود ساخت.[۲]


حاکمیت معنوی ایرانیان بر کیش از نامه‌های نگاشته توسط ایشان به زبان پهلوی کاملا مشهود است. از دوران حکومت آل‌بویه کیش مجددا به حکومت ایرانی بازگشت و بعدها در زمان سلجوقیان و اتابکان فارس و سپس ملوک هرمز و آل‌مظفر و تیموریان، این وضع ادامه یافت.[۲]

در دوره سلجوقیان، کیش به بزرگترین مرکز تجاری خلیج فارس تبدیل شد. در همین دوران، قیاصره در کیش به قدرت رسیدند. ایشان که در ابتدا بسیار فقیر بودند، با دزدی دریایی پایه‌های اقتصادی حکومت خود را مستحکم نمودند.[۳]حاکمان قیاصره که بر این جزیره حکمران بودند از نسل شخصی هستند به نام «قیس» این شخص از شهر سیراف که در منطقهٔ «بنی خالد النصوری» قرار دارد آمده بودند. آخرین حاکم جزیرهٔ کیش یا (قیس) که از نژاد قیاصره بوده‌اند: ملک سلطان بن ملک قوام‌الدین بن ملک تاج‌الدین بن ملک‌شاه بن قیس بن ملک جمشید. ایشان به دست سیف‌الدین ابونصر علی بن کیقباد حاکم جزیرهٔ «هرمود» به امر اتابک ابوبکر در تاریخ ۱۲ جمادی‌الثانی از سال ۶۲۶ هجری قمری (سه‌شنبه ۲۵ اردیبهشت ۶۰۸) به قتل رسید، و با کشته شدن ملک‌سلطان آخرین حاکم کیش، حکم سلالهٔ قیاصره بر کیش برای همیشه پایان یافت.[۴][۵] [۶]

در دوران طلایی کیش، مورخان زیادی راجع به آن اظهار نظر نموده‌اند. ابن خرداد، ابن بطوطه و یاقوت حموی یا به کیش سفر نموده و یا در باب بزرگی آن سخنوری کرده‌اند. سعدی، در آثار خود دوجا از جزیره کیش و سفر به آن در این دوران یاد می‌کند.[۷][۳]

زکریا بن محمد بن محمود قزوینی در آثار البلاد و اخبار العباد می‌نویسد:«قیس جزیره‌ایست در دریای فارس و دورش چهار فرسخ است و آبادانی دارد. شهری در کمال حسن و لطافت در آنجا بنا شده است و کشتیهای هندیان به آن جزیره درآیند و تجارتگاه اهل هند و عجم و عرب است. آب چاه آشامند و حوض‌ها و آب‌انبارها ساخته‌اند.»[۸]


از سال ۹۱۲ تا ۱۰۳۱ این جزیره نیز هم چون جزیره هرمز به دست پرتغالی‌ها افتاد و سرانجام در این سال، امامقلی‌خان، سپهسالار شاه عباس موفق به فتح خلیج فارس و بحرین و همه جزایر آن شد. و از آن پس کیش یکی از جزایر ایرانی خلیج فارس شناخته می‌شود.[۲]

تا سال های آغازین حکومت محمدرضا پهلوی، کیش مرکز صید ماهی و مرکز تجارت مروارید خلیج فارس بوده است. با ورود مروارید ژاپن به بازار، به تدریج از اهمیت مروارید کیش کاسته شده و کیش نیز اهمیت خود را از دست داد.[۲]

در سال ۱۳۴۹ هیاتی آمریکایی-ایرانی جزیره را مورد بازدید قرارداد و با توجه به ویژگی‌های طبیعی، سواحل زیبای مرجانی و آب‌های زلال اطراف آن، به عنوان مرکز توریستی بین‌المللی انتخاب شد.[۳]

کاخ شاه، هتل کیش، فرودگاه و کازینو، اولین بناهای مدرن کیش محسوب می‌گردند. تا هنگام پیروزی انقلاب اسلامی ایران، کیش مرکز تفریح شاه و دوستانش محسوب می‌شد.[۹]

جزیره کیش در سال ۱۳۶۱ به عنوان نخستین منطقه آزاد اقتصادی کشور برگزیده شد. امروزه اقتصاد کیش برپایه گردشگری و تجارت استوار است.[۳]

اقتصاد

در هنگام تحریم‌ها 

در طول زمان تحریم‌های علیه ایران توسط کشورهای غربی، بخش عظیمی از کالای مشمول تحریم به این جزیره صادر و از طریق این جزیره در ایران توزیع می‌شد. برخی از اقلام کالاهای آمریکایی از این مسیر غیر مستقیم وارد ایران می‌شدند.[۱۰]

وضعیت طبیعی 

جغرافیا 

جزیرهٔ کیش جزیره‌ای بیضی شکل با محیط ۴۴ کیلومتر می‌باشد و با طولی در حدود ۱۵٫۴۵ کیلومتر و عرضی حدود ۷٫۵ کیلومتر، مساحتی معادل ۹۰ کیلومتر مربع دارد.[۱۱]
ارتفاع بلندترین منقطه این جزیره حدود ۳۵ متر از سطح دریا می‌باشد. همچنین جزیرهٔ کیش فاقد رودخانه دائمی بوده و تعداد زیادی منابع آب شیرین زیرزمینی دارد.[۳]

مسافت بین کیش تا تهران از راه هوایی ۱۰۵۲ کیلومتر، تا بوشهر از راه دریایی ۶۷۵ کیلومتر، تا بندر عباس ۲۵۰ کیلومتر، تا بندر لنگه ۹۰ کیلومتر و تا جزیره هندورابی ۲۸ کیلومتر است.همچنین نزدیکترین بندر ایران به جزیرهٔ کیش، بندر چارک می‌باشد که با این جزیره ۱۸ کیلومتر فاصله دارد.[۳]

جزیره کیش (Geis) بالا سمت چپ در (نقشه ایران و توران در دوره قاجاریه که توسط آدولف اشتیلر ترسیم شده‌است.)

آب و هوا

آب و هوای کیش گرم و مرطوب بوده و میانگین دمای سالانه جزیره ۲۶/۶ درجه سانتیگراد می‌باشد.[۳]

پوشش گیاهی 

از پوشش‌های گیاهی جزیرهٔ کیش می‌توان به باغ‌های نخل خرما، درختان بومی کهور ایرانی و کنار و درختان غیر بومی مانند کهور پاکستانی (سمر)، اکالیپتوس، آکاسیا، کنوکارپوس و ابریشم اشاره کرد.در سالهای گذشته این جزیره، مرکز تاکستان‌های معروفی بوده است[۲] و همچنین از زمان حضور پرتغالیها در کیش، این جزیره یکی از مراکز رشد درخت کمیاب لور می‌باشد.[۳]

فرهنگ 

لباس محلی مردان دشداشه همراه با عرقچین است و مهم ترین اعیاد مردم کیش، عید قربان و عید غدیر می‌باشند. ساز اصلی محلی نوعی طبل است. شغل سنتی بومیان، ماهی گیری، دام داری، دریانوردی و بازرگانی است. مردم کیش در گذشته به صید مروارید نیز می‌پرداخته‌اند. غذاهای محلی کیش شامل انواع «قلیه»، «مضروبه»، «هریسه» و «مچبوس» است که اغلب با ماهی تهیه می‌شوند.[۳] بومیان جزیره از نژادهای دراویدی، نوردیک، سامی و سیاهپوست بوده و به زبانهای فارسی و عربی تکلم می‌کنند.[۳]

ضرب‌المثل‌های مردم کیش با جزایر اطراف متفاوت است. «پخت نانت را به نانوا واگذارکن، حتی اگر نیمی از آن را به عنوان مزدش بردارد» و «اسراف نکن! حتی اگر آب دریا بر می‌داری».[۳]

جمعیت

جمعیت جزیره کیش، بر پایه‌ی سرشماری همگانی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۰٬۶۶۷ نفر بوده‌است[۱] که عمدتا در شهر کیش ساکن هستند.

به شهروندان جزیره کیش، کیشوند گویند.

اماکن دیدنی 

بزرگترین[نیازمند منبع] پرچم ایران در جزیره کیش
دنیای زیر آب جزیره کیش

جاذبه‌های تاریخی 

از جاذبه‌های تاریخی کیش می‌توان به حریره، پایاب و کاریز اشاره کرد.[۳]
حریره، نام شهر ویرانه‌ای است خالی از سکنه و مربوط به دوران قیاصره که نام آن از نام بانویی که ملکه شهر بوده برگرفته شده است.هم‌اکنون بخشی از شهر که عمارت کاخ بانوی حریره بوده مرمت شده است. [۴][۵][۶]مهمترین ابنیه کشف شده در این مجموعه عمارت اعیانی، حمام، آب‌انبار، قنات و بقایای مسجد جامع حریره می‌باشند.[۳]

جاذبه‌های گردشگری

جزیره کیش به دلیل ماهیت گردشگری خود، طی سال های اخیر مورد توجه قرار گرفته است. علاوه بر آثار تاریخی که مورد توجه گردشگران است، پارک‌های ساحلی و تفریحی مانند پارک هنر، ساحل مرجانی، سواحل ماسه‌ای-مرجانی، باغ وحش، آکواریوم، باغ پرندگان، دلفیناریوم، کشتی‌های تفریحی و همچنین کشتی به گل نشسته یونانی از دیگر دیدنی‌های کیش می‌باشند.[۳] پلاژهای بانوان و آقایان، امکانات سوارکاری، پیست ۷۰ کیلومتری دوچرخه‌سواری، کارتینگ، باگی، غواصی، جت‌اسکی و اسکی روی آب نیز از دیگر امکانات گردشگری جزیره کیش است.[۱۲] از دیگر جاذبه‌های گردشگری منطقه می‌توان به نبود هرگونه چراغ قرمز راهنمایی و رانندگی در خیابانها و جاده‌های کیش[۱۲] و همچنین وجود بزرگترین پرچم ایران در این جزیره اشاره کرد.[۱۳]
جزیره کیش دارای بیش از ۸۲۰۰ تخت اقامتی است که بیشترین تراکم امکانات اقامتی در ایران را داراست. جزیره کیش سالانه پذیرای بیش از یک میلیون نفر گردشگر خارجی و داخلی است. عدم نیاز به اخذ ویزای ورود برای کلیه اتباع خارجی، یکی از دلایل اقبال گردشگران خارجی است.[۳] همچنین موقعیت منطقه آزاد اقتصادی این جزیره باعث شده تا مراکز خرید این جزیره به یکی از جاذبه‌های گردشگری کیش تبدیل شود.[۳]



مراکز آموزشی كيش [ویرایش]


دانشگاه‌ها 

جزیره کیش دارای دانشگاه‌هایی است که اکثراً به دانشگاه صنعتی شریف[۱۴] و دانشگاه تهران وابسته‌اند.[۱۵] این دانشگاه‌ها اکنون دوره‌های بین الملی کارشناسی و کارشناسی ارشد را در رشته‌هایی مانند IT، MBA و مهندسی برق والکترونیک را با همکاری دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه چند رسانه‌ای مالزی[۱۶] و دانشگاه موناش (Monash) استرالیا برگزار می‌کند.[۱۷]


شهرهای خواهرخواندهژ


نگارخانه [ویرایش]